dinsdag 16 december 2025
Zodra een medewerker langdurig uitvalt, blijkt al snel dat een schade-uitkering zelden het echte probleem oplost. De verzekering keert uit, maar het bedrijf staat ondertussen onder druk. Werk blijft liggen, klanten worden ongeduldig en collega’s moeten gaten dichten die eigenlijk niet te dichten zijn.
De zekerheid die vooraf zo logisch leek, blijkt achteraf vooral financieel te zijn — terwijl de schade vooral operationeel en menselijk is.
Voor veel MKB-ondernemers is een medewerker geen ‘functie’, maar een persoon met specifieke kennis, ervaring en klantrelaties. Zeker in kleinere bedrijven zijn mensen moeilijk vervangbaar. Een timmerman met vaste klanten, een planner die het hele bedrijf kent, een senior medewerker die jonge collega’s aanstuurt — dit zijn geen schakels die je zomaar wisselt.
Wanneer zo iemand uitvalt, gebeurt er meestal het volgende:
De verzuimverzekering vergoedt ondertussen een deel van de loonkosten. Dat helpt financieel, maar het lost de kern van het probleem niet op. De ondernemer krijgt geld, maar geen vervanging. Geen rust. Geen continuïteit.
Verzuimverzekeringen zijn ooit ontstaan vanuit een logisch idee: loondoorbetaling bij ziekte vormt een financieel risico, dus dat risico verzeker je. En dat blijft ook vandaag relevant. Een ondernemer moet dat risico kunnen dragen.
Maar in de praktijk zien we dat verzuim vaak wordt teruggebracht tot die ene vraag: hoeveel krijgen we uitgekeerd als het misgaat?
Die benadering doet twee dingen:
Want wat als de ondernemer:
Die schade wordt natuurlijk niet vergoedt, maar raakt het bedrijf vaak veel harder.
Wie verzuim alleen verzekert, accepteert impliciet dat uitval er nu eenmaal bij hoort. Maar veel uitval is geen natuurverschijnsel. Het ontstaat in de praktijk vaak door een combinatie van werkdruk, onduidelijke verwachtingen, fysieke belasting of persoonlijke omstandigheden.
Daarom vraagt verzuim om een bredere benadering:
Dat zijn geen vragen voor een polis, maar voor een gesprek. Een gesprek dat raakt aan leiderschap, organisatie en verantwoordelijkheid.
Juist hier ligt de sleutel om verzuim daadwerkelijk te verkorten of te voorkomen.
Echte zekerheid ontstaat niet op het moment dat er wordt uitgekeerd, maar op het moment dat:
Inzetbaarheid betekent niet dat mensen nooit ziek worden. Het betekent dat een organisatie zo is ingericht dat uitval geen crisis wordt.
Dat vraagt om:
Dit zijn precies de elementen die in de praktijk het verschil maken — en die vaak ontbreken wanneer verzuim uitsluitend als verzekeringsproduct wordt benaderd.
Voor intermediairs en adviseurs ligt hier een belangrijk dilemma. Blijf je adviseren binnen de grenzen van de polis? Of durf je het gesprek te voeren over wat er écht op het spel staat?
Veel onafhankelijke, lokaal werkende adviseurs herkennen dit moment. Het moment waarop een ondernemer zegt:
“Maar het is toch verzekerd?”
En waarop je weet: Ja, financieel wel. Maar operationeel niet.
Juist daar ontstaat de meerwaarde van advies. Niet door méér dekking te verkopen, maar door het perspectief te verbreden. Door verzuim te benaderen als onderdeel van continuïteit, niet als losse schadepost.
Dit betekent niet dat verzekeren onbelangrijk is. Integendeel. Een verzuimverzekering blijft een essentieel vangnet. Maar het vangnet werkt alleen goed als de rest van het systeem klopt.
Een uitgebalanceerde aanpak kijkt daarom naar:
Niet alles hoeft maximaal verzekerd te zijn om goed geregeld te zijn. Soms is minder dekking, gecombineerd met betere begeleiding, juist effectiever.
De vraag is dus niet: hebben we het verzuim verzekerd?
De vraag is: kunnen we het bedrijf draaiende houden als iemand uitvalt?
Pas wanneer inzetbaarheid, begeleiding en verzekering samenkomen, ontstaat echte grip op verzuim. En pas dan verandert een verzekering van een papieren zekerheid in een werkend vangnet.
Wanneer u of uw klant morgen te maken krijgt met langdurige uitval:
lost de uitkering het probleem op — of begint het probleem dan pas?